h1

pagkat hindi ko hiningi ang lahat ng ito

August 6, 2009

hindi ko hiningi ang lahat ng ito…
kaya’t huwag mong ilahad ang anuman sa aking paanan;

huwag sabihing di ako malilimutan
at palagiang mananatili sa isipan,

huwag ibulong na ihahabi mo ang aking ngalan
sa mga hibla ng iyong puso’t isipan,

huwag tipahin sa piyano ang awit ng pagsinta
habang ako’y katabi’t ikaw ay pinakikinggan,

huwag ubusin ang ‘yong maghapong yakap ako
habang dumaraan sa labas ang tag-ulan,

huwag haplusin ang aking pisngi
habang ako’y natutulog sa’yong kandungan,

huwag hawiin ang buhok na humarang saking mata
sa kagustuhang mukha ko’y buo mong masilayan,

huwag akong bigyan ng mga ngiti sa labi
o alayan ng matatamis na kasiyahan…

huwag mangako ng walang-humpay na tag-araw
at mga gabing binalot ng maliwanag na buwan,

huwag mong pintahan ng ‘yong pag-ibig
ang aking pintuan at mga durungawan…

pagkat hindi ko hiningi ang lahat ng ito,
kaya’t huwag mong ilahad ang anuman sa aking paanan
…hinayaan sanang ako ang mag-alay ng lahat ng mga iyan
para sa iyo,

kapalit ng mga oras na kapiling ka.

at para sa ‘yong pag-ibig na di na maibabalik.

*salvaged from 2005-2006 drafts

Advertisements
h1

dalawa.

July 13, 2009

bakit kailangang ibalik
ang itinapon na’t
inakalang hindi na makikitang muli?

kung ang taludtod na itinapon kahapon
ay muli rin lamang babalikan,
ano pa ang saysay ng paglalapat ng tuldok
sa katapusan ng mga talata?

siguro’y sadyang may pag-ibig
na hindi mababali at di kayang iwanan
gaya ng di mapigil na paghinga
habang nasa ilalim ng tubig
at nalulunod;
na magiging sanhi rin lamang
ng kagyat na kamatayan.

h1

tribute to the lashingheroes

April 6, 2009

Ang bilis ng taon.

Ang daming mga nangyari mula ng magkasama-sama kaming apat (kasama sina chroneicon, gasoline dude, greenpinoy)  sa isang inuman sa Roxas Blvd. noong nakaraang taon. Sa harapan ng San Mig Light (oo, wala na silang Red Horse nang dumating kami), ilang stick ng barbeque, palitan ng kuwento tungkol sa photoshoot sa Intramuros, bagong kamera ni Gasul, mga kalokohan noong kabataan, palitan ng mga korni dyoks, kuwentong trabaho, kantahan sa may Malvar, ang required na “bakit ka nag-blog?”, etc. ay nabuo ang isang barkadahang sino naman ang mag-aakalang lalalim hanggang tuluyang lumawig pa.

Wala akong balak magblog ngayon, anupat marami sa mga sinusulat ko ay sinarili ko na lamang at hindi ninais ilathala sa pansariling kadahilanan. Ngunit hindi ko palalagpasin ang isang pag-alala sa unang araw ng pagsasama-sama naming apat – sa mga nakakakilala sa amin, alam ninyo ang sumunod na mga kuwento. At tunay na nagpapasalamat ako’t nahanap ko ang nawawalang kapares ng medyas ko noong gabing iyon – dahil kung hindi ay malamang na hindi ako sumipot sa anyaya ni GP.

Ano nga bang meron ang lashingheroes na tuluyang lumaki bilang greenpinoy family?

WALA. Wala ka nang hahanapin pa. Sa nakalipas na taong pagsasama-sama ay naririyan siyempre ang mga tawanan, pranks at kalokohan. Nasaksihan ang mga kuwentong sasakupin ang lahat ng channels ng ligal na cable subscription – ang ups and downs na pinagsaluhan natin ika nga.

Para sa tatlo kong kasama sa lashingheroes at sa buong greenpinoy family : ‘sang tagay para sa mas mahaba pang panahon ng pagkakaibigan at pagtahi ng mga kuwentong dadalhin natin hanggang sa pagtanda.

lashingheroeswannabes

teka, mali yata ang picture na na-upload ko…

lashingheroes

At oo, namimiss ka na namin gasul…

sipampoyto

…at parang mali na naman ako ng na-upload. eto pala:

gasul

cheers!

h1

dahil may mga bagay na ‘di kayang sukatin…

March 5, 2009

may mga ngiting sumisilip
sa pagitan ng mga letra
at tugmang
sininop, inipon
sa lugar na ito
na kung tawagi’y blogosperyo.

nagpapasalamat
sa mga nangahas dumaan, bumasa
at mag-iwan ng marka
sa likod ng mga akda’t
napudpod na daliri.

sangtaong nagdaan.

mabibilang ang mga araw
ngunit hindi ang mga pagkakaibigang
nakilala’t minahal.

tulad nila. tulad mo.

at bagamat kulang ang katagang ito,

salamat.

 

OCADSFKNAOC’DGNLSAEGOHNDS…

*****

Kahapon, March 4, pa ang anibersaryo nitong aking blog na nagsimula noon sa blogspot na naging datkom nitong nakaraang Setyembre lamang. Ngunit dahil sa hindi umayon ang aking WP dashboard ay ngayon ko lamang ito nailathala. Muli, maraming salamat sa mga tumangkilik, lalo na sa mga kaibigang nakilala ko mula dito.

At di gaya ng mga naunang tula, ITO ANG TULANG KAYO ANG SUMULAT.

xoxo

h1

return to apo reef

February 23, 2009

lethalverses_aporeef1

It’s been two years since I first visited Apo Reef with the spongklongs and former chevron officemates.

At dahil bitin ako, nag-organize ako ng isa pang trip sa nasabing lugar. Kasama ang mga bloggers na sina axel, ayz, greenpinoy, kuletz; mga kabarkadang sina mark, bob, mike, arson at mga kaopisinang sina atea, ioni at butch; bumalik ako sa sanktwaryo at paraisong Apo Reef Island na matatagpuan sa Occidental Mindoro.

Kahit inabot kami ng mahigit sampung oras sa biyahe (2.5 hours from Makati to Batangas Pier, 3 hours sa barko from Batangas Pier to Abra de Ilog Pier, Mindoro, 3 hours from Abra de Ilog to Sablayan town via van at 2.5 hours from Sablayan town to Apo Reef Island via private boat) sobrang sulit ang pagod dahil sa kagandahan ng isla.

Hindi gaya ng pangkaraniwang mga bitches err beaches, ito ay isang untouched island na walang hotel at walang ibang tourists maliban sa grupo namin. Kagaya ng nakaraang trip ko sa Anawangin Island, camping style lang ulit kami ala Survivor. Siyempre pa, nag-enjoy ang lahat sa dolphins, pawikan, sharks, manta rays, at iba-iba pang mga marine fishes habang nagi-snorkel.

Maraming salamat sa mga tumulong sa akin upang maging successful ang trip na ito – kay Honorable Rod sa paghahanap ng mga dabest contact persons para sa amin, kay Chairman Medel ng Tourism Board sa walang kapagurang pagsuporta sa aking mga trips sa nasabing lugar, kay boss tsip Leslie na nagtiyaga sa paghintay at pagsalubong sa aming grupo at siyempre, lalung-lalo na sa mga tour guide namin na sina Bossing Rick at Madam Rhea – ang pinakadabest na tour guides sa balat ng Mindoro.

On our way to Abra de Ilog from Batangas Pier via Montenegro Ferry with Bob and Butch (oo, siyempre sisingit pa din si Kuletz):lethalverses_aporeef2

stop over ng madaling araw sa isang palengke sa mindoro para kumain ng goto at magpapiktyur ulit…lethalverses_aporeef15

finally arrived!!! and I’m marking the territory hehe…lethalverses_aporeef4

preparing the tent… just beside the beach and under the shades of coconut and talisay trees…lethalverses_aporeef7

isa lang ang paraan if conflict happens sa tent territories (no fishes were harmed on the making of this picture)… lethalverses_aporeef14

the clear, blue water and fine white beach viewed from top of the lighthouse…lethalverses_aporeef3

view of the inner lagoon and mangrove forest from the lighthouse pa rin (DISCLAIMER : this is not an emo shot hehe)lethalverses_aporeef9
 
 

 

lethalverses_aporeef10

tambay sa relaxing, scenic lagoon with kuletz and axel…lethalverses_aporeef5

lethalverses_aporeef12

siyempre, hindi mawawala ang inuman, kuwentuhan at kantahan (hindi naman bigay na bigay si arson hahaha)…lethalverses_aporeef8

to the mangrove forest!!!lethalverses_aporeef11

at kahit hirap na hirap si GP pasukin ang loob ng mangroves…lethalverses_aporeef12

game pa rin para lamang sa pictorials gaya nito:lethalverses_aporeef13

Muli, salamat sa mga kasama kong nagtulong-tulong upang maging masaya ang 3 days – two nights camping experience na ito…

…isang espesyal na pasasalamat sa kasamahan ko sa mountaineering na si Chino na naging malaking bahagi sa aking pagpaplano ng lakad na ito. Umuwi ka na dito sa ‘pinas pre at marami pang mga bundok na naghihintay sa ating apat nina Bobi at Noker.

more pictures of our trip here –> http://aposnorkelingsociety.multiply.com/

HANGGANG SA UULITIN!!!

h1

rekyem

February 12, 2009

huwag mong suungin
ang eskinitang
ilang kahapon na
ang dumaan.

huwag awitin
ang mga kantang
sininta,
ngunit nilusaw
sa limot.

huwag ihatid ang sarili
sa pag-alala
sa nakaraang
nagumon sa kandungan
ng pagtanggi.

aanhin mo ang mangarap,
kung maging ang panaginip
ay tapos na?

 aanhin mo ang malumbay,
sa pagkakamaling
maging sepulturero’y
di kayang ilibing?

 

oo, babangon ka.
ngunit hanggang kailan
malalabanan
ang tawag
ng kandungan ng muling pagtulog?

h1

10 RANDOM STORIES ABOUT ME (tagged)

February 2, 2009

Dahil sa ni-tag ako ni idol badoodles at sakto namang wala sa mga naisulat ko ang ninais kong ilathala, naririto ang random 10 stories na nangyari sakin. At bilang pagpapatuloy sa magandang ideya ni badoodles, SIYAM lamang sa sampung kuwentong naririto ang totoong nangyari sa akin, habang ISA ang kuwentong kutsero lamang.

1. Noong nag-audit ako sa isang kilalang siyudad sa kabisayaan na itatago ko sa pangalang CEBU CITY, krass na krass ko ang isang front desk sa hotel na tinirhan ng team ko noon. At dahil inabot ako ng halos isang buwan doon sa hotel, namumukhaan na rin ako ng krass ko kahit paano. Laking tuwa ko ng makasabay ko sa elevator ang krass kong ito isang araw, at kakausapin ko na sana siya nang bigla akong mautot – ng mabaho. Damn camote fries. Ngumiti na lamang ako at tumingin sa maganda niyang mukha na dahan-dahang nagiging green at ngumiti.

2. NPT. Noong umuuwi pa ako araw-araw sa Baliuag, Bulacan, kadalasang mahimbing ang nagiging pagtulog ko sa bus na inaabot din ng dalawang oras kada biyahe. Isang umaga, ginising ako ng konduktor dahil malapit na ako sa bababaan ko sa Buendia – ngunit naramdaman kong naka flag ceremony na naman pala ang aking dayunyor – at totoo namang obvious na nakabukol ito sa aking harapan dahil naka long sleeve polo pa ako noon na nakatuck naman sa sedang pantalon ko. LESSON LEARNED : Shame-saving kahit paano ang necktie na suot – konting adjust lamang pahaba at kahit paano’y nagiging diversion na ito upang hindi maging kapuna-puna ang nakabukol na dayunyor.

3. Naka jebs na ako sa LAHAT ng south-bound lane inidoro CRs ng MRT mula North Avenue hanggang Ayala station. At nakalibreng jebs na din ako sa Edsa Shangri-La hotel – at sa lote ng parking space sa may likod ng Park Square (dahil out of order daw ang pinakamalapit na CR hehehe)

 4. Naging local campus model ako ng Penshoppe sa Bulacan noong high school pa ako. At oo, doon ko nakasama ang naging gelpren ko na naging ex din kinalaunan – at ito din ang dahilan kung bakit karamihan ng mga damit ko ay Penshoppe – dahil di kailangang maging magastos para pumorma. For anything else, there’s Mastercard. 

 5. Kagaya din ni idol badoods, hindi ako marunong manligaw. Ang alam ko ding panliligaw ay iyong pakyut, at magigising na lang na mag”on” na kayo ng chikababes – dahil ang pag-ibig ay hindi kinakailangang maghintay. OO, hindi ito kuwento at maaaring isiping isang facts gaya ng nauna ko nang lathala dito; ngunit may kadahilanan ang pagsama ko ng katotohanang yan.

6. Inatake sa puso ang isa kong professor sa kolehiyo noong 1st year pa lamang ako dahil sa aking kakulitan. At ang masama pa doon, tumatawa pa kami ng mga barkada ko sa likod at walang kamalay-malay na inaatake na pala sa puso ang butihin kong guro.

7. Marami na akong mga trip/pranks na nagawa. Pero ang pinakamalupit na nagawa ko (bago ko makasama ang mga greenies) ay nang magpanggap akong nakatulog habang nakaupo sa elevator ng isang hotel sa isang siyudad sa Southern Mindanao na itatago ko naman sa pangalang GenSan – habang nakabarong at shorts …at may suot na shower cap.

8. Nakarating ako sa finals ngunit natalo sa Super Quiz Bowl dahil nadistract ako sa chikababes na kalahok na nasa aking harapan – na sa hindi maintindihang pagkakataon ay nakalilis ang palda ng school uniform at lantad ang makinis at maputi niyang kaliwang binti. Ilang mga tanong ang hindi ko nadinig dahil maging mga tainga ko’y nag auto switch mode at nagevolve na maging mga mata na rin sa pagnanais na pagmasdan ang legs na nakahain.

 9. Mga ilang beses na din akong lumabas sa telebisyon. Nitong nakaraang araw nga lamang ay lumabas ako sa telebisyon habang napadaan sa Appliance Center ng SM.

10. Muntik na akong mabugbog ng mga taga MMDA ilang taon na ang nakalilipas habang nakapila pauwi sa terminal ng FX. May suki akong lolang sidewalk vendor na hindi agad nakatakbo sa mga dumarating na kawatan taga MMDA. Kitang-kita ko nang habulin ito ng isang may kalakihang buwaya na tumulak sa kawawang lola at naging dahilan ng pagkadapa ng huli. Para akong si Bruce Banner na hindi nacontain ang rage at tila Incredible Hulk na sumugod at nanulak sa kawatan. Huli na nang maisip kong marami pala ang mga kasama nito na may mga hawak pang yantok – mabuti na lamang at sumaklolo din ang iba pang mga Avengers, este, nakapila sa FX at naDAMDAM ang mga loko-lokong MMDA.

 

..bahala na kayong hulaan kung alin diyan ang kuwentong kutsero. At napag-usapan din lamang ang kuwentong kutsero,  hayaan ninyong ibahagi ko sa inyo ang mga larawan ng pinakahuli kong trip nitong nakaraang Linggo, February 1, 2009 kasama si damdam at chroneicon.

Simple lang ang prank namin, ang magDRIVE THRU sa jollibee sakay ng KALESA. Nakakatuwa pa ring tingnan ang mga taong gulat na gulat, lalo na ang mga taga jollibee mismo, nang makita ang kalesang sinasakyan namin sa drive thru area:

 

Habang nakapila sa Jollibee drive-thru (at titig na titig sa amin ang mga sakay ng sinusundan naming CRV): 

02012009193

 

020120091941

 

020120091951

 

May bagong career na si chie!! Ang mangisda ng kabayo!!

020120091961

 

Salamat sa Jollibee TM Kalaw – Luneta Branch sa pagpayag na kami’y makaorder…

020120091971

 

At siyempre pa, sa game na game na kutsero at ang kaniyang cam whore horse.

020120091981

 

Itatag ko dito ang mga sumusunod (ang mga huli kong nakasamang bloggers nitong nakaraang enero 2009):

axel, chroneicon, damdam,  mariano, popoy, jeck, ayzprincesskuletz, jbee, billy, en-ey, gp, kirk, efbee, cyberlowla, dudan, kdr, leyn, pb, pedro (oo, sana buhayin mo ulit ang blog mo), saminella